Swój pierwszy dedykowany wyjazd, do małej urokliwej miejscowości Sobótka w województwie Dolnośląskim, organizowałem już w roku 2013. Zamiarem moim było zapoznanie się z topografia przedgórza sudeckiego oraz jego najwyższego szczytu, nie bez kozery wyróżnionego przez PTTK i dołączonego do grona szczytów Korony Gór Polskich. Tym razem jednak inaczej niż zwykle, z pominięciem trzech wiosennych Półmaratonów Ślężańskich, jadę z zamysłem obcowania na wysokościach.
Co prawda niebyt długi był ten wyjazd, niemniej jednak bardzo owocny, a sam szczyt widziałem jakieś dziesięć sekund, masyw oraz pogoda były niekoniecznie korzystnie dla piechurów .
Za każdym razem gdy wracam w Dolnośląskie mam wrażenie, że jestem tutaj pierwszy raz. Nie mam na myśli tak oczywistych miejsc (zatem również ciekawych) jak rynek we Wrocławiu, Zamek Książ czy Kościół Pokoju w Świdnicy, a właśnie tych małych i niezwykle urokliwych, nieco na uboczu miejscowości.
Po pakiecie startowym, może z wyjątkiem medalu otrzymanego na mecie, niewiele pozostało aczkolwiek wspomnienie tego miejsca pozostanie niejedno. Mam wrażenie, że to właśnie ta ewokacja sprawia, iż co roku bywam w Sobótce, mimo że prawie nigdy tego nie planuje.
Bonum Cursum 