Bonum Cursum

Półwysep uformowany w połowie XIX wieku. Zlokalizowany w Gdańsku, przy ujściu rzeki do Zatoki Gdańskiej. Znajdująca się tam Wojskowa Skłądnica Tranzytowa stała się symbolem wybuchu II Wojny Światowej.

Nazwa półwyspu wowodzi się z języka niemieckiego i analogicznie oznacza Wester to „zachodni”, a platte – „płyta” (w znaczeniu: „wyspa”). Westerplatte oznacza więc „zachodnią wyspę”. Była to analogiczna nazwa dla Ostplatte, która została później wchłonięta przez ląd. Pozostaje pytanie – dlaczego zachowano nazwę niemiecką? Miało to podkreślić symbolikę miejsca…

Mimo zachowanej oryginalnej, niemieckiej nazwy, zauważalny jest akcent Polskości, biało – czerwona symbolika.

Muzeum II Wojny  Światowej w Gdańsku zorganizowało całoroczną wystawę plenerową na terenie byłego podobozu Westerplatte. Dzieje owego półwyspu przedstawiono na blisko dwustu rycin, obrazów, zdjęć. Wystawe zaprezentowano w języku polskim oraz angielskim.

Wystawa została podzielona na cztery obszary odpowiadające kolejnym etapom dziejów Westerplatte. W pierwszym z nich ukazano proces powstawania półwyspu oraz kurort, który funkcjonował tutaj do momentu zakończenia I wojny światowej. Drugi obszar został poświęcony polskiej Wojskowej Składnicy Tranzytowej istniejącej tu w okresie międzywojennym. Trzecia część koncentruje się na obronie Westerplatte we wrześniu 1939 roku, zaś w czwartej przedstawiono rolę jaką Westerplatte odgrywało w zbiorowej pamięci historycznej Polaków i w polityce władz komunistycznych w latach 1945-1989. W roku 2010 wystawę uzupełniła ścieżka edukacyjna, która dostarczając szczegółów faktograficznych przemieni zwykły spacer w rzeczywiste i świadome zwiedzanie pola bitwy. Poprowadzi ona zwiedzających śladem istniejących i nieistniejących budowli i umocnień Wojskowej Składnicy Tranzytowej (…)

Po wojnie, Westerplatte, tylko kilka lat pełniłą swoją pierwotną funkcję kąpieliska. Nieco wcześniej władze państwowe przekazały teren organowi, który zarządzał portem gdańskim. Ostatnie rodziny zostały przesiedlone, po części pod przymusem, pod koniec lat dwudziestych. Władze miasta również nie były przychylne planom powstania składnicy tranzytowej w tym miejscu. Od tamtej port Westerplatte miało tylko i wyłącznie charakter militarny, dzisiaj historyczny, dziękczynny.

Nie sposób nie wspomnieć o majorze Henryku Sucharskim, majorze piechoty Wojska Polskiego, komendant Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte w kampanii wrześniowej. Westerplatte miało wielu bohaterów, jednak jedno zdjęcie oddaje całą tą siedmiodniową zażyłość  a zarazem niepocieszenie…

Źródła : 

1.  Maria Malec: Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN, 2003, s. 259.
2. https://muzeum1939.pl
3. https://kultura.trojmiasto.pl, Wystawa plenerowa na Westerplatte
4. https://historia.trojmiasto.pl/Westerplatte-kapielisko-z-ktorego-zostaly-tylko-pocztowki-n39873.html

Chyżo, co sił w nogach do Szklarskiej Poręby. Tak postanowiłem chwile przed pierwszymi, niezobowiązującymi startami w nowym roku. Jak wiadomo sezon zaczyna się dla każdego inaczej, w innym czasie. Pewne jest, że popularną granicą od lat jest ta wyznaczana przez pierwsze marcowe biegi. Kiedyś to była Maniacka Dziesiątka wokól jeziora Malta w Poznaniu. Teraz? – różnie bywa, mało kto odpoczywa po całym sezonie buegowym czy rowerowym, sezon trwa wiecznie!. Jedni wyjeżdżają aż na kraniec świata, ażeby poprawić formę a inni, jak to od wielu lat bywa udają się do Mekki biegacza na południu Polski – do miasta ducha gór, Szklarskiej Poręby. 

W pierwszej kolejnoci udałem się do Świeradowa – Zdroju z myślą o przemierzaniu tamtejszej części Głównego Szlaku Sudeckiego, lecz niestety, intensywne słońce roztopiło wierzchnia warstwę śniegu. Szlak powyżej Stogu Izerskeigo był zbyt niebezpieczny aby uskuteczniać piesze wędrówki dalej, a co dopiero bieg. Mimo to dwa akcenty ruchowe zaliczone i czas na finalna część, bazę…

W planach miałem zawitać do Szklarskiej wcześniej, odbyć dwa treningi dziennie i włączyć do tego regeneracje. Jak zaplanowałem, tak zrobiłem. Moje zdziwienie nie miało granic, kiedy obserwowałem ogrom sportowców poruszających się wzdłóż krętej drogi w stronę Harrachova. Z czasem zdałem sobie sprawę, że powodem jest bardzo intensywne oblodzenie. Sam starałem poruszać się poboczem, lecz gdy to nie było możliwe, po prostu zwalniałem. W tej kwestii nie można było zrobić nic innego, po prostu cierpliwość…

Nazajutrz korzystając z hotelowego spa zdałem sobie sprawę, że to niczym kierat, po części bezsensowne. Spakowałem sprzęt i ruszyłem dalej. W drodze powrotnej nogi zaniosły mnie jeszcze na Hale Szrenicką, tak spontanicznie. Tutaj ponownie przydały się raczki., co utwierdziło mnie w przekonaniu, że czas wracać do domu. Trening na nizinach jest jednak wygodniejszy.   🙂

Nieopodal miejscowości Gryfino w województwie zachodniopomorskim znajduję sie bardzo osobliwy pomnik przyrody. W Nowym Czarnowie, w okolicy nowego osiedla, na samym wjeździe od strony Gryfina, w miejscu gdzie czerwony szlak przecina drogę ze Szczecina do Mieszkowic. Bardzo łatwo tutaj trafić również po innych znakach informacyjnych, ciągnących się juz od Gryfina.

Legenda głosi, iz te (około) sto sosen zwyczajnych, posadzonych najprawdopodobniej w roku 1934, to zasługa magicznych mocy. Nic bardziej mylnego. Przedstawiono kilka teorii związanych z niecodziennym kształtem drzew. Najbardziej prawdopodobna głosi, że to specyficzna ingerencja człowieka, a cel tego wiąże się nieodzownie z produkcją mebli lub do celów szkutniczych. Miało by to pomóc nadać im odpowiednio, zakrzywiony kształt.

Według profesora z programu Galileo powodem niespotykanego wykrzywienia było ścięcie drzewek w wieku od 6 do 10 lat z przeznaczeniem ich na bożonarodzeniowe drzewka. Ponieważ drzewkom celowo zostawiono ostatnią dolną gałąź rosła ona dalej i z czasem przybrała charakterystyczny wykrzywiony kształt.

To słowa: Daniel Pogorzelec: Krzywy Las. gryfino.szczecin.lasy.gov.pl, 2016. [dostęp 2017-02-19]. Wydaja się one zdecydowanie bardziej przystępne, w porównaniu do pierwszej przedstawionej teorii. 

Inne teorie mówią, że drzewkom obcinano czubki tuż nad najniższą gałązką odchodzącą od głównego pnia. W ten sposób funkcję obciętego pnia przejmowała właśnie jedyna zachowana gałązka, która siłami natury, rosnąc, kierowała się na powrót w kierunku światła, czyli prostopadle do gruntu.

Źródła:

1.  Nadleśnictwo Gryfino: Krzywy Las. gryfino.szczecin.lasy.gov.pl, 3 lutego 2016. [dostęp 2017-02-19].
2. Daniel Pogorzelec: Krzywy Las. gryfino.szczecin.lasy.gov.pl, 2016. [dostęp 2017-02-19]
3.  Wrota Gryfina: Krzywy las
4. GS: W Japoni już wiedzą (…)

Już po raz siódmy w Szczecinie, dla uczczenia pamięci Żołnierzy Wyklętych, odbył się największy bieg pamięci narodowej w Polsce. Przy Jasnych Błoniach, nieopodal Pomnika Czynów Polaków, zebrało się blisko 800 startujących oraz ich rodziny, znajomi.

Z wyjątkiem biegów dziecięcych, obowiązywały dwa dystansy. Zawody na odcinku 1963 metrów, który nawiązywał do daty śmierci ostatniego z Wyklętych – Józefa Franczak.

Ponieważ żyli prawem wilka
historia o nich głucho milczy
pozostał po nich w kopnym śniegu
żółtawy mocz i ten ślad wilczy…

Zbigniew Herbert – „Wilki”

Głównym organizatorem i partnerem projektu zarówno w kraju, jak i za granicą, jest Fundacja Wolność i Demokracja.