Nie prowadzę ekstremalnie wścibskich statystyk typu czas nogi na podłożu lub wysokość kroku. 🙂 Ważne jest dla mnie czas, miejsce oraz zakres tlenowy. Tym sposobem: 315 km, 70% – asfalt do 30% – teren, WB1 – 75% DO WB2 – 25%. Tak prosty opis oddaje całą istotę. Co z tego wynika w takim razie? OWB1 lub WB1 (Ogólna Wytrzymałość Biegowa, Wytrzymałość Biegowa w pierwszym zakresie intensywności) to najbardziej popularny środek treningowy na każdym poziomie zaawansowania. Rozpoczyna większość przygód z bieganiem i stanowi większość w planach treningowych każdego biegacza bez względu na to, czy mówimy o amatorze, czy zawodowcu. Wykorzystywanie tej jednostki przez wszystkich powoduje, że pojawiają się różne spojrzenia na ten, wydawać by się mogło, oczywisty trening. WB2 to bieg w drugim zakresie intensywności. Tempo możemy określić jako średnie, a tętno kształtuje się na poziomie 75–85% w stosunku do maksymalnego. Już nie oddycha się nam tak łatwo jak podczas wybiegania. Odczuwamy zmęczenie, jednak nie jest ono bardzo uciążliwe. Ten trening wpływa na poprawę kondycji. Najczęstszy dystans, jaki się wykonuje przy stosowaniu BC2, to od 5 do 20 kilometrów. Oczywiście, wszystko zależy od wytrenowania zawodnika. Ostatnim typem biegu ciągłego jest WB3. Tempo jest bardzo mocne, w zakresie od 85 do 95% wytrzymałości. To wyczerpujący trening, w którym uruchamiają się w większości procesy beztlenowe. Organizm musi przyzwyczaić się do prędkości, jakie trzeba będzie rozwijać podczas startów w zawodach. Przekraczamy komfort dobrego samopoczucia. Gdy dostatecznie często stosujemy taki bieg, łatwiej jest przyzwyczaić organizm do takiego wysiłku. To moje interwały, cotygodniowe i krótkie. Dodałem dwa, krótkie starty w tym miesiącu.
Bonum Cursum 