Savickis life journey
Tym razem postawiliśmy na trochę inny sposób podróżowania. Tydzień w Trójmieście i po dwa dni na każde miasto. Gdańsk, Sopot i Gdynia, bez pośpiechu, za to z rodziną i czasem na wspólne odkrywanie.
Trochę popadało, ale na szczęście nie przeszkodziło nam to w zwiedzaniu i dobrej zabawie. Czasem właśnie takie wyjazdy, bez idealnej pogody i napiętego planu, zostają w pamięci na dłużej.
Wakacje przyszły do nas trochę później niż zwykle. Dużo pracy w domu, a przede wszystkim dużo czasu z dziećmi. I chyba właśnie tak miało być.
W końcu udało się wyrwać nad piękne polskie morze. Był nawet plan na niemiecki Bałtyk, ale kiedy zobaczyliśmy deszczową prognozę, szybko zmieniliśmy kierunek. I chyba dobrze trafiliśmy. Rodzime wybrzeże przywitało nas słońcem, spokojem i tym wszystkim, za czym człowiek tęskni przez cały rok. Czasem warto poczekać na swoje wakacje.
Kiedy dzieci wracają do przedszkola, świat znów nabiera rozpędu. Jeszcze tylko jedna chwila na delektowanie się słońcem, spokojem i wspólnym czasem… i zaczynamy nowy sezon. Na pożegnanie wakacji wybraliśmy się nad Bałtyk. Był odpoczynek na brzegu, szum morza, lody, gofry i dużo dobrej zabawy. A na koniec dnia? Zachwyt nad naszym polskim pięknem natury.
Takie chwile chcemy zatrzymać na dłużej. Bo lato, choć powoli odchodzi, zostawia po sobie piękne wspomnienia. Wszystko ma swój czas.
Lato naprawdę nas rozpieszcza. Pogoda jest świetna, dni są długie, a wolnego czasu jakby trochę więcej. Taki weekend aż prosi się o to, żeby zwolnić, odłożyć codzienne obowiązki i po prostu cieszyć się chwilą.
Dzisiaj niedziela, więc obowiązkowo wyjście do lasu. Trochę pochodzić, pooddychać świeżym powietrzem i zobaczyć, co się zmienia. Las o tej porze roku potrafi zaskoczyć, a podczas każdego spaceru można zauważyć coś nowego.
Do tego spacer z dziećmi, trochę rozmów, śmiechu i wspólnego czasu. W codziennym biegu łatwo zapomnieć, że najcenniejsze rzeczy są zupełnie proste: czas spędzony z rodziną, zdrowie i możliwość cieszenia się zwyczajnym dniem.
Niedziela, las, dzieci i spokojna głowa. Takie dni warto doceniać. Kawa na powrocie, to akcent miejski. 🙂
Jak co weekend biegnę długi bieg. Kilka godzin w nogach, żeby ich nie rozhartować i nie wypaść z rytmu. Po drodze patrzę, a tu nagle w polu kukurydzy wyrastają słupy, jeden za drugim.
Niby nic niezwykłego, infrastruktura, technika, rozwój. A jednak takie małe technopolis w środku pola budzi we mnie jakiś lekki niepokój. Człowiek biegnie sobie spokojnie przez wieś, kukurydza, pola, cisza… i nagle zaczyna się zastanawiać, czy przypadkiem nie wbiegł do jakiegoś filmu science fiction.
Chyba jednak wolę, kiedy w polu rośnie kukurydza, a nie technopolis.
Bonum Cursum 